امروز شنبه 09 مهر 1401

رابطه تکنولوژی آموزشی و مراکز یادگیری

0

چنانچه تکنولوژی آموزشی عبارت است از دانش چگونگی ایجاد شرایط برای تغییر در رفتارهای فردی و جمعی جوامع آموزشی به کمک فناوری های ممکن و موجود باشد. مراکز مواد و منابع آموزشی که چنین تبلوری را در خود جای می دهند مظهری از کاربرد چنین امکاناتی در جهت اهداف فناوری کاربردی آموزشی در سطح زندگی روزمره آموزشی هستند. مرکز مواد و منابع آموزشی در واقع انعکاس دستاوردهای دانش تکنولوژی اموزشی برای هدفهای این رشته از علوم رفتاری و تربیتی است. ایجاد چنین مراکزی بدن شک در بالا بردن کیفیت و کمیت، سرعت و وسعت دامنه پوشش می تواند امور آموزشی را به نحو مطلوبی بهبود بخشید. اما اگر شرایط پیش آمده کنونی در سطح جهانی رفته رفته لزوم آموزش مبانی را برای پرورش استعدادهای فردی و گروهی افراد و جامعه به طرف رهیابی به مراحل جدید یادگیری های شخصی و خود محور سوق می دهد با الحاق موازین روانشناسی شناختی و فلسفه فراشناختی در نظام های جدید یادگیری فرایند محور یا یادگیری مبتنی بر حل مسئله تکنولوژی آموزشی شکل جدیدی می یابد (روتمن، 1994، به نقل از افضل نیا، 1384،ص 37).

رشد و ظهور چند رسانه ای ها، نرم افزارها و سخت افزارهای جدید به عنوان ابزارهای گوناگون ارتباطی، انباشت و انفجار اطلاعات، سهولت دسترسی سریع و به موقع به اطلاعات مورد نیاز شخصی و از همه مهمتر کاربرد شبکه های اینترنت از طریق فناوری دیجیتالیزه و جدید موجب شده است که الگوهای سنتی آموزشی و یادگیری های ابتدایی در سطوح مختلف آموزشی، به صورت فرصت های یادگیری هم سطح در آمده و در قالب تجارب مجازی دستخوش تغییرات اساسی شود (ریچارد سون وولف،2003، به نقل از افضل نیا،1384). بنابراین در چنین شرایطی که فناوری اطلاعات آموزش سنتی را به یادگیری فعال و شخصی تبدیل کرده و فرایندی بودن و مبتنی بر حل مسئله بودن به منزله رفع اساسی نیازهای پیش آمده تاکید می کند. مراکز سنتی مواد و مراکز آموزشی نیز که پاسخگوی نیازهای تکنولوژی آموزشی سنتی بودند به مراکز یادگیری جدید مبدل می شوند تا با برخور داری از امکانات جدید این فناوری نو پا بتواند به طور درخور و موثر و همزمان دانش مورد نیاز را در جهت اهداف شناختی – رفتاری به کار برد.

افضل نیا، محمد رضا. (1384). طراحی و آشنایی با مراکز مواد و منابع یادگیری. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت).