امروز پنجشنبه 07 مهر 1401

نقش آموزش و پرورش در فرهنگ سازی استفاده و مصرف کالای ایرانی

0
مقدمه:
آموزش و پرورش به عنوان نهاد رسمی سایر سازمانها در امر تعلیم وتربیت می باشدکه هدف اصلی تعلیم و تربیت رشد همه جانبه دانش آموزان است کیفیت و کمیّت رشد شناختی،عاطفی،اجتماعی،اخلاقی و فرهنگی همواره برای تربیت نسل های بعدی توجه صاحب نظران را به خود جلب کرده است. نقش فرهنگ سازی آموزش وپرورش در تحقق آرمان تولید ملی،حمایت از کار و سرمایه ایرانی سبب پیشرفت و توسعه‌یافتگی می‌شود، زیرا آموزش و پرورش با در اختیار داشتن 14 میلیون نفر از جمعیت کشور که معادل یک چهارم کل جمعیت است می تواند در تبیین الگوی استفاده از کالاهای ایرانی و اصلاح فرهنگ بیگانه تاثیر فراوانی داشته باشد. از آنجا که محصول فعالیت های آموزش و پرورش به عنوان زیر بنای تحولات اجتماعی نقش ایفا می کند و هم سامانه ای مطمئن و اصیل برای شکل گیری اهرم های توسعه به شمار می آید، قدر مسلم در امر تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه باید نقش ویژه ای دارد.

و اکثر کشورهای توسعه‌یافته و درحال توسعه به منظور توسعه اقتصادی خود،تمرکز بر تولیدات کیفی،توسعه نوآوری،خلاقیت و کارآفرینی و سرمایه‌گذاری همواره تعلیم وتربیت را به عنوان موتور محرک توسعه و پیشرفت مد نظر قرار داده اند.کشور ما نیز از این قاعده مستثنی نبوده و باید نقش آن را در فرهنگ سازی استفاده ومصرف کالای ایرانی برای رسیدن به خود کفایی در تولیدات محصولات و نیز رقابت در عرصه تولید و تجارت جهانی به واسطه کمرنگ‌شدن مرزهای اقتصادی ابعاد دیگری یافته و کوشش در جهت حمایت و فرهنگ سازی موثر از تولید،کار و سرمایه گذاری پایه اصلی این رقابت را تشکیل می‌دهد. نقش آموزش و پرورش از ان جهت حائز اهمیت است تک تک افراد این جامعه به نوعی در ان شریک وسهیم اند. لذا اموزش کافی و مناسب از پیش دبستانی تا پیش دانشگاهی می تواند راههای رسیدن به استقلال همه جانبه را هموار سازد بر این ترتیب که اگر کودک ما در پیش دبستانی بیاموزد که چگونه از مداد رنگی و دفتر نقاشی خود استفاده کند تا دانش اموزا بتدایی که یاد بگیرد که می تواندبعنوان عضوی کوچک از این جامعه و در جهت تولید ملی نقش مهمی ایفا کند و با صرفه جویی در مصرف کاغذ و لوازم مدرسه و همچنین دانش اموز راهنمایی و دبیرستانی که چگونه در استفاده از امکانات محیط اموزشی خود تلاش کند تا وابستگی را به صفر برساند. لذا همانگونه می اموزید که در محیط دانشگاه چگونه افکار خود را به سوی تحقق استقلال اقتصادی در زمینه ی تولیدات کشاوزی،صنعتی،پزشکی،خدماتی،و....سوق دهد تا دیگر نیاز به واردات اجناس خارجی نباشد. پیش‌نیاز تحقق این مهم، هم‌دلی،هم‌فکری و همکاری همگانی است.همه تفکرات،جناح‌ها،گروه‌ها و اقشار در کنار کلیه ارکان نظام،دست در دست بخش‌های خصوصی و تعاونی کشور،لازم است با عبور از اختلافات،عزم ملی را برای تقویت تولید ملی جزم نمایند افزایش اشتغال و رونق سرمایه گذاری در کشور مستلزم به فعل درآوردن توان بالقوه موجود کشوراز طریق نظام آموزش کشور می باشد.
بیان مسئله:
سربلندی همه‌ی ایرانیان به داشتن اقتصادی پویا و پیشرو است، اقتصاد پیشرو نیازمند قابلیت رقابت در عرصه ی بین المللی و صادرات کالاهای غیرنفتی است. تولید کننده‌ی داخلی،زمانی می‌تواند در عرصه ی بین الملل رقابت کند که شمار تعداد تولیدات او بالا باشد اما امروزه در کمتر کالایی قابلیت جهانی داریم و از تولید قوی برخوردار هستیم.اشباع بازار کالاهای مصرفی خارجی به ویژه کالاهای قاچاق عرصه را به فروش تولیدات داخلی تنگ می‌کند.کاهش مصرف کالاهای داخلی و پایین آمدن آمار تولید صنایع و مراکز تولیدی، قیمت تمام شده کالای آنها را بالا می‌برد یا برای رقابت مجبورند از کیفیت خود بکاهند که در هر دو صورت کالای ایرانی قابلیت رقابت در عرصه ی جهانی را از دست می‌دهد و دیگر فرصتی برای صادرات باقی نخواهد بود.آیا شکی هم باقی است که هر کس در واردات بی رویه کالای مصرفی خارجی و قاچاق کالا و توزیع و فروش آن نقش ایفا کند،تیشه به ریشه خود می‌زند و اقتصاد و تولید کشور خود را در معرض شکست و انهدام قرار می‌دهد؟با توجه به اهمیت تولید در داخل ایران و بها دادن به اقتصاد سالم و مبارزه با کالاهای وارداتی قاچاق و از همه مهم‌تر،توجه بیشتر به دانش آموزان که امید و آینده‌ی این جامعه هستند ضرورت دارد که فرهنگیان و معلمان گران قدر به این مسئله،حساسیت بیشتری نشان داده و دانش آموزان را در مورد،رعایت مصرف کالاهای داخلی و عدم مصرف کالاهای خارجی توجیه و ترغیب نماید. باید اذعان کرد،نقش مهم و تاثیر گذار آموزش و پرورش در فرهنگسازی شعار امسال و اصلاح فرهنگ غرب زدگی بسیار حائز اهمیت بوده که آموزش و پرورش با در اختیار داشتن 14 میلیون نفر از جمعیت کشور که معادل یک چهارم کل جمعیت است می تواند در تبیین الگوی استفاده از کالاهای ایرانی و اصلاح فرهنگ بیگانه تاثیر فراوانی داشته باشد.
آموزش و پرورش علاوه بر تربیت نیروی کار ماهر و متعهد که خود یک فعالیت تولیدی ماندگار محسوب می شود، در امر فرهنگ سازی برای نهادینه کردن فرایند گسترش تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه داخلی نیز می تواند نقش بسزایی ایفا نماید. به تجربه ثابت شده طرح ها و برنامه هایی که در بعد فرهنگ سازی تمرکز بیشتری بر آموزش و پرورش داشته اند موفق بوده و اثرات ماندگارتری داشته است چون آموزه های لازم را از موثرترین مسیر یعنی فکر خلاق مربیان و ذهن رو به شکوفایی دانش آموزان به خانواده ها و جامعه تسری داده اند. آموزش وپرورش باعث شکوفائی استعدادها وارتقاء کیفیت نیروی انسانی می گردد وافزایش کیفیت نیروی انسانی موجب افزایش بهره وری وتسریع رشد اقتصادی می شود. تاثیر آموزش وپرورش ازبعد فرهنگی واجتماعی نیز قابل طرح است. بدین معنا که آموزش وپرورش درجوامع سبب تغییر نگرشهای فرهنگی واجتماعی می شود که این تغییرات به نوبه خود سبب هموارترشدن راه رشد وبه ویژه توسعه پایدار خواهد شد. لازم است آموزش و پرورش بستری را فراهم نماید که پرورش و دانش یافتگان نسبت به موارد فوق که در مورد مصرف کالاهای داخلی و ضررهای زیانبار فرهنگی و اجتماعی،اقتصادی و...کالاهای خارجی آگاهی داشته باشند و نسبت به این مهم، اهتمام ورزند.
اهمیّت و ضرّورت مسئله: پس از جنگ جهانی دوم، ابزار فرهنگی برای غربی کردن همه ی جهان در چارچوب منافع غرب و شرکت های فراملیتی از یک سو با چنان ظرافت و ناپیدایی به کار گرفته می‌شود که دیگر به هیچ وجه مانند حرکت تهاجمی نیست و از سوی دیگر کارشناسان و دولت مردان بسیاری برای توسعه ی کشور خویش، پذیرش سراسری فرهنگ غرب آن هم مسخ شده اش را ضروری دانسته و خود در پی کسب و انتشار آن در داخل کشور می‌باشند. نمونه ی کامل این گونه افراد در ایران، رضاشاه و محمدرضا شاه و مشاوران دانش آموخته ی آنان می‌باشند.در دوره‌ی نو استعماری دیگر ابزار دین برای تاثیر فرهنگی مورد استفاده نیست ولی از فن شناسی به ویژه نمود آن در کالاهای جدید که به شدت نسبت به یک سده ی پیش متنوع و پیچیده و فریبا شده اند، استفاده می‌شود. این شیوه تاثیر فرهنگی که از راه اشاعه ی مصرف کالاها، ابزارها، دانستی ها و باورهای غربی در همه ی کشورهای جهان انجام می‌گیرد و معمولاً با پوشش کلفتی از علمی بودن، بی طرف بودن، غیرسیاسی بودن همراه است، کمترین مقاومت را برمی انگیزد، به ویژه آن که بر رفع ساده ترین نیازهای انسان و سطحی ترین آن تکیه می‌زند. امید است که با هوشیاری فرهنگیان عزیز در آگاهی دادن به دانش‌آموزان نسبت به مصرف تولیدات داخلی و کاهش مصرف کالاهای خارجی، گامی بلند در رونق فعالیت‌های اقتصادی کشور برداشته شود. تعیین نام و شعار تولید ملی،حمایت از کار و سرمایه ایرانی از سوی رهبر فرزانه انقلاب در نوروز 1391،بدون تردید اهدافی همچون هدایت افکار عمومی به سمت اولویت‌های ایران اسلامی، توجه ویژه به ایجاد همدلی و همفکری بین مردم و مسئولین، زمینه سازی برای افزایش تولید داخلی از نظر کمی وکیفی، جذب و بکارگیری سرمایه‌های عظیم ملی در مسیر توسعه و عمران کشور و نهایتاً ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار،برخورداری از مواهب زندگی برای همگان و استقلال اقتصادی در دنیای پر رقابت و تحول گرای کنونی را دنبال می‌کند.در این راستا و باتوجه به اهمیت کلیدی نقش آموزش وپرورش درجامعه و سرمایه گذاری بر روی نسل های آینده وتقویت وترویج مصرف کالای داخلی به عنوان پشتوانه داشتن اقتصاد قوی ونیز بالا رفتن کیفیت محصولات و تولیدات داخلی ومطرح شدن و قابل رقابت در بازار های جهانی می باشد.که نیجه آن مشارکت وهمکاری گسترده در مدیریت جهانی از طریق پیاده سازی فرامین قرآنی دراستفاده از الگوی مدیریتی ایرانی-اسلامی می باشد.
کلمات کلیدی: نقش، آموزش وپرورش، فرهنگ سازی، مصرف،کالای داخلی،توسعه.
مفهوم فرهنگ سازی در استفاده و مصرف کالای ایرانی:
حمایت از تولید ملی و سرمایه ایرانی به معنی قطع کامل واردات کشور نیست چرا که هر کشوری در هر سطحی نیاز به واردات برخی مواد و محصولات را دارد. معنی این شعار سوق دادن کشور از واردات محصولات و کالاهای نهایی (قابل مصرف) به سمت مواد و محصولات سطح متوسط و پایین (مواد اولیه یا واسط) و سپس تبدیل آنها به کالاهای مصرفی است که این مسئله منجر به ایجاد ارزش افزوده خواهد شد.مهمترین مفهوم حمایت و توجه به تولید و سرمایه داخلی این است که شرایطی فراهم شود که محصولات تولید شده در داخل قابلیت رقابت با مشابه خارجی خود را کسب کند تا تولیدکنندگان داخلی ضمن داشتن دسترسی به بازارهای داخلی و خارجی بصورت عادلانه و صحیح با تولید کنندگان و صنعتگران خارجی رقابت کنند. البته تحقق این امر در گرو توجه، برنامه ریزی، کارشناسی دقیق و هوشمندانه و عزم جدی در همه حوزه هاست.
مفهوم تولید ملی:
تمامی محصولات و خدمات و خلاقیت هایی است که حاصل کار یدی و فکری آحاد مردم ایران است که با بهره گیری از توان و امکانات مادی و معنوی و نیروی انسانی پدید می آید تا مردم ما را از بیگانگان مستغنی و بی نیاز گرداند و نیز جامعه جهانی را از این تولیدات برخوردار سازد. تولید ملی که با حمایت از نیروی کار و سرمایه ایرانی رقم می خورد گامی است در جهت استقلال اقتصادی، فرهنگی و سیاسی ما.
سال تولید ملی وحمایت از کار وسرمایه ایرانی دربیانات مقام معظم رهبری:بر اساس رسیدن به افق چشم انداز 20ساله نظام که براساس آن ایران در همه زمینه ها،کشور نخست منطقه می شود و همچنین در راستای الگوسازی برای رسیدن به تمدن عظیم اسلامی ایرانی در منطقه، باید در مسیر حرکت به سمت افق پیشرفت و توسعه گام برداشت و با توجه به اشارت های رهبری انقلاب با نامگذاری هر ساله سرعت تحقق این اهداف را دوچندان نمود.این تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی که در ادامه مسیر جهاد اقتصادی،همت مضاعف و کار مضاعف قابل ارزیابی است.کام ملت ایران را شیرین خواهد نمود چرا که بنا به فرمایش رهبری انقلاب«اگر ما توانستیم تولید داخلی را رونق ببخشیم،مسئله تورم حل خواهد شد؛مسئله اشتغال حل خواهد شد،اقتصاد داخلی به معنای حقیقی کلمه استحکام پیدا خواهد کرد.اینجاست که دشمن با مشاهده این وضعیت، مایوس و ناامید خواهد شد.وقتی دشمن مایوس شد،تلاش دشمن،توطئه دشمن،کید دشمن هم تمام خواهد شد.»
ترجیح کالاهای خارجی:
برخلاف روزگاری که مصرف کالاهای خارجی ضد ارزش به شمار می‌آمد، اکنون به گونه ای مصرف آنها رواج یافته که گاه حتی کالای بنجل و یا فاسد خارجی با بهای گران از سوی مصرف کننده خریداری شده و مصرف آن بر کالای مشابه تولید داخلی ترجیح داده می‌شود.مقدار مصرف کالاهای وارداتی نیز نشان می‌دهد که مسئله‌ی فقر مربوط به خانواده‌های اشرافی و پولدار و سرمایه دار نیست، بلکه لایه‌های اجتماعی گسترده‌ای که گاه خانوارهای واقع شده در زیر خط فقر در آن مشاهده می‌شوند نیز چنین رفتار مصرفی دارند و این امر بیانگر آرزوی داشتن کالاهای خارجی از سوی اقشار فقیر است که عمومیت پیدا کرده است.احساس «نیازی» که رفع آن گاه با قربانی کردن ضروری ترین نیازها انجام می‌گیرد، وجود نیرویی پرتوان در داخل را برای واردات نشان می‌دهد.
چگونگی روند شکل گیری مصرف محصولات خارجی در ایران:
چگونگی روند شکل گیری الگوی مصرف کنونی ایران در انطباق با دگرگونی های رخ داده در کشورهای اروپایی در زمینه ی دگرگونی های صنعتی و امکانات آن بوده است:در مرحله ی نخست که دوره ی حکومت صفویان (1115879 هجری خورشیدی برابر با 1736 1500 میلادی) آغاز شد، در بخش صادرات، کلیه اقلام تولید کشاورزی و صنایع دستی وجود داشت. در این دوره در روابط ایران با کشورهای اروپایی هیچ گونه نفوذ فرهنگی این کشورها بر ایران وجود نداشته است.در همین مرحله است که نفوذ مستقیم فرهنگی غرب بر نهادهای آموزشی ایران افزون بر تحصیل کردگان بازگشته به میهن که نخستین گروه از نمایندگان غربی شدگان ایران بودند، روزنامه‌های ایرانی نقشی مهم در رواج عقاید غربی ایفا کردند.بازگشتگان به میهن (12911309) رشته ای گسترده از ارزش ها و ایدئولوژی ها را به نمایش گذاشتند. طرفداران غرب که محو تکنولوژی پیشرفته ی اروپا بودند با ماموریت ساختن یک «ایران نو» به میهن بازگشتند. اینان پیشنهاد کردند که جامعه ی ایران برای متجدد (اروپایی) شدن از گذشته ی خود جدا شود. یکی از این کسان که بعدها یک شخصیت مهم سیاسی شد تا آن جا پیش رفت که گفت: «ما باید از سر تا پا غربی شویم».در مرحله ی آخر که به خود استعماری می‌انجامد، وضعی شبیه یک فرد معتاد به مواد مخدر پیش می‌آید که همه ی امکانات خود را برای رفع نیاز خویش می‌دهد و تلخ تر از اعتیاد آن که فروشنده هرگاه بخواهد می‌تواند با تامین نکردن مواد مورد نیاز معتاد، وی را تهدید کرده و شرایط دیگری علاوه بر قیمت بالا را نیز تحمیل کند. معتاد کردن و ایجاد «نیاز» در وی نسبت به مواد مخدر مهمترین هدف است. شیخ محمد عبده می‌گوید: «اروپا از آن روزی که مذهب خویش را رها کرد جلو رفت و ما از آن روزی که مذهب خویش را رها کردیم عقب رفتیم».
دیدگاه اسلام نسبت به مصرف:
بر اساس دیدگاه اسلامی، هیچ چیز در روی زمین به انسان تعلق نداشته و هر آنچه در جهان موجود است متعلق به خداوند می‌باشد: «لله ما فی السموات و الارض» 84: 23قرآن، مردم را به استفاده (مصرف) کالاها و لذت از آن‌ها تشویق نموده است. به رغم این تشویق، دو چیز منع شده است: (بخل و اسراف) این نوع آموزش و نگاه به بخل و اسراف به خوبی قادر است سرمایه مسلمانان را با کنترل مصرف و جلوگیری از اسراف که به پس‌انداز افراد کمک می‌کند، تجهیز نماید. در مجموع می‌توان بیان نمود که نهی اتلاف منابع و مصرف بیهوده در اسلام، باعث افزایش پس انداز و در نتیجه تجهیز سرمایه مردم خواهد بود.
راهبردهای اساسی در فرهنگ سازی آموزش وپرورش در استفاده و مصرف کالای ایرانی:
هماهنگی،یکپارچگی وانسجام برنامه ها،کفایت و جامعیت لازم،توانمندسازی،اعمال حمایتهای مستقیم و غیر
مستقیم از سوی دولت،استفاده حداکثر از مشارکتهای مردمی و توان آنان،توجه به امر فرهنگ سازی و توسعه هنجاری های فرهنگی وتربیتی و اجتماعی و اقتصادی،در بین دانش آموزان و والدین می باشد.
نهاد های مشارکت کننده با آموزش وپرورش در فرهنگ سازی استفاده و مصرف کالای ایرانی:
مجلس شورای اسلامی،دولت،نهاد های مردمی،شورای عالی انقلاب فرهنگی،مجمع تشخیص مصلحت نظام،شورای عالی اموزش وپژوهش وفناوری ریاست جمهوری،سایر وزارتخانه ها،مجامع حوزه ودانشگاه و...
نقش آموزش وپرورش در فرهنگ سازی استفاده و مصرف کالای ایرانی مستلزم فراهم آوردن برخی پیش نیاز‌هاست که عمده‌ترین آنها عبارتند از:
- آموزش،ترویج وفرهنگ سازی و اطلاع رسانی وایجاد علاقه به مصرف کالای ایرانی
- بهره‌گیری بهینه از امکانات، توانمندی‌ها و استعدادهای موجود در دانش آموزان و اولیاء
- استفاده از تجربیات کشورهای دیگر که با استفاده از اهرم مشارکت مردم
- آگاهی از نیازها و خواسته‌های مردمی
- تلاش در جهت تمرکز زدایی
- تلاش برای آماده سازی زیر ساخت های توسعه برای دستیابی به توسعه پایدار
- وجود مدیریت مشارکت جویانه و تحقق اهداف توسعه پایدار
- اجرای سیاست‌هاو فعالیت های فوق برنامه اساسی در حمایت از کالا ومحصولات داخلی
- بررسی شرایط زیست‌محیطی خانواده‌ها در محله و مناطق مختلف
- استفاده از تجربیات مدیران موفق بازنشته ودر حال فعالیت
-بستر سازی مناسب برای ارتقاء سطح امنیت اجتماعی برای نخبگان وفعالان عرصه کسب وکار
- بهره‌گیری از NGO‌ها و سازمان‌های مردم نهاد ومشارکت گسترده با آنان
- توسعه رویکرد مصرف گرایی محصولات داخلی در جامعه و توسعه اعتماد اجتماعی بین مردم
- ارتقاء نقش تعاملی و حمایتی از گروه‌ها و پایگاه‌های مردم نهاددر جهت همسو سازی با نقش فرهنگ سازی در مصرف کالای ایرانی
- ارائه آموزش‌های شهروندی فراگیر و اطلاع رسانی اثر بخش در تعامل با سایر سازمانها ونهادهی تبلیغاتی واطلاع رسانی
- پاسخ‌گویی به نیازها و مطالبات اجتماعی مردم درباره معرفی خصوصیات محصولات تولید داخل در بلند مدت
آثار و پیامدهای اهتمام به تولید ملی،حمایت از کار و سرمایه ایرانی:
-دستیابی به استقلال و خودکفائی اقتصادی و خنثی نمودن تحریم های دشمنان انقلاب اسلامی.
-پیشگیری از آثار سوء فرهنگی تولیدات بیگانه.
-رونق اقتصادی و ایجاد اشتغال و کاهش تورم در کشور.
-ایجاد خودباوری در جوانان و در جامعه.
-ممانعت از خروج سرمایه ها از کشور و بهبود رفاه اجتماعی.
-ارتقاء کمی و کیفی تولیدات داخلی و رقابت پذیر شدن تولیدات با تولیدات خارجی.
-کاهش نقدینگی درجامعه و هدایت سرمایه های سرگردان به سوی تولید و کاهش نرخ تورم.
-کاهش وابستگی اقتصاد کشور به درآمدهای نفتی.
-استفاده از ظرفیت های معطل مانده تولیدی کشور و بهره وری از منابع موجود در کشور.
مشکلات و تنگناهای موجود آموزش و پرورش در فرهنگ سازی استفاده و مصرف کالای ایرانی:
- عدم نگرش صحیح،اصولی مسئولین آموزش و پرورش به مشارکت مردمی به عنوان یک امر مهم در توسعه پایدار
-عدم همکاری نهادها وارگان های دولتی و غیر دولتی با آموزش و پرورش در جهت همگام سازی فعالیتها
- کاستی های ناشی از عدم برنامه ریزی اصولی و هدفدار در مورد مشارکت های مردم نهاد
-عدم آگاهی مدیران میانی از نقش مردمی مشارکت
- عدم برنامه ریزی اصولی و اساسی در نهادینه کردن مصرف محصولات داخلی در بین خانواده ها
- عدم هماهنگی گفتار مسئولین در امر خرید و مصرف محصولات داخلی در داخل سازمانها بخصوص سازمانها ومهادهای آموزش وپرورشی
- عدم قانون،آئین نامه ها و مقررات در مورد حمایت از محصولات داخلی
- کاستی های ناشی از عدم برقراری ارتباط و تعامل اجتماعی مدیران با خانواده ها
- نگرش منفی مسئولین و مدیران خارج از آموزش و پرورش به امرفرهنگ ساز بودن نهاد آموزش وپرورش
- عدم دستورالعملهای صحیح و قانونمند در مورد همکاری و مشارکت کارخانجات، موسسات دولتی و صنوف باآموزش و پرورش در امر فرهنگ سازی
-.وجود پیچ و خم‌هایی متعدد در مسیر اقدامات و اخذ مجوز برای سرمایه‌گذاری
- عدم فرهنگ سازی در مورد زیانهای قاچاق کالا به مانع اصلی تحقق تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی
-وضعیت بروکراسی اداری و وجود دستورالعمل‌های متفاوت در کشور از موانع اصلی در مسیر سرمایه‌گذاری است.
-اخذ عوارض و مالیات از کارگاه‌های تولیدی را از دیگر موانع تحقق تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی است.
-کنترل شدیدتر بانک ها از انحراف عملیات بانکی در خلاف جهت تولید ملی
-اصلاح روش های مدیریتی در تولید ملی وبخش سرمایه گذاری
-مدیریت بر نوسازی هدفمند سیستم های تولید
-اجرای وسیع تر و سریعتر اصل 44 قانون اساسی
-برنامه ریزی برای استفاده از انرژی های جایگزین در تولید ملی
-تامین نیازهای زیرساختی در تولید ملی
- همزمان کردن استفاده از ثروت های ملی و داخلی در جهت افزایش تولید ملی با فقرزدایی
-مطالعه علمی و عملی برنامه های توسعه و افزایش کارایی تولید ملی در سایر کشورها
-الگوبرداری از کشورهای با شرایط مشابه اقتصادی و فرهنگی در تولید ملی
-ایجاد مرکزی جهت تضمین کیفیت محصولات داخلی؛ که این مسئله باعث اصلاح نگرش مردم و برخی مسئولان به کیفیت محصولات داخلی خواهد شد.
-تکریم تولیدکنندگان و معرفی فعالان عرصه صنعت و تولید به عنوان پیشتازان عرصه پیشرفت و اسقلال کشور
- اصلاح نگرش ها و ایجاد فرهنگ عمومی صحیح درباره محصولات تولید داخل کشور
- ممانعت دولت از ورود کالاهایی که دارای مشابه داخلی است.
- نهادینه کردن فرهنگ جهادی و تولیدی
راهکارهای افزایش نقش آموزش وپرورش در فرهنگ سازی استفاده و مصرف کالای ایرانی:
-فرهنگ سازی عمومی در جهت تکریم و استفاده و مصرف کالای ایرانی
- «تولید – محوری»، شاخص کلیه سیاست‌ها، برنامه‌ها، تصمیمات و اقدامات در تمامی حوزه‌ها اعم از پولی، مالی، ارزی، مالیاتی و تجاری، قرار گیرد.
-از همه ظرفیت‌ها، تشکل‌های کشور بخصوص آموزش وپرورش، بهره‌گیری نمایند.
- به بهبود محیط کسب‌و‌کار توجه شایسته، در فرهنگ سازی مبذول نمایند.
-از ظرفیت‌های شورای گفت‌و‌گوی آموزش وپرورش دولت و بخش خصوصی در مرکز و استان‌ها به عنوان نهادی قانونی و فرابخشی استفاده گردد.
-در فضای محدودیت‌های اعمال‌شده، تربیت افرادی برای حفظ و توسعه روابط اقتصادی بین‌المللی خصوصاً‌ با همسایگان با رویکرد مدبرانه و اصولی در مدیریت و برون‌رفت از تحریم‌های اقتصادی در اولویت قرار گیرد.
- سرمایه ایرانی، منحصر به سرمایه‌های مادی نیست، با توجه جدی به نیازهای نخبگان، دانش‌آموختگان، ‌مدیران و کارآفرینان از گوشه‌نشینی، ‌مهاجرت و غفلت همه جانبه از ایشان جلوگیری نمایند.
-فرهنگ سازی در جهت گسترش ومبارزه با قاچاق کالا و ارز عامل موثری در راستای عملی کردن منویات مقام معظم رهبری در رابطه با تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی است
-اطلاع رسانی دقیق و به موقع درباره ی محصولات داخلی در کتب و فعالیتهای فوق برنامه
-قدردانی ازمدیران موفق در اجرای منویات مقام معظم رهبری
- ایجاد فضای لازم برای رشد و شکوفایی استعداد های دانش آموزان در زمینه بالا بردن کیفیت محصولات داخلی و رشد،شکوفایی خلاقیت آنان
-استفاده مناسب از تواناییهای تخصصی و مهارتی اولیا در امر فرهنگ سازی در استفاده از محصولات داخلی می باشد
-کیفیت بخشی به امر آموزش در مدارس.
-رقابتی کردن فعالیتهای شوراهای آموزش و پرورش در امر فرهنگ سازی درباره تولیدات داخلی ازطریق ارزشیابی عملکرد شوراهای برنامه ریزی استان ها و انتخاب و معرفی شوراهای برتر
-جلب همکاری نهادها و دستگاه های برون سازمانی دولتی و غیر دولتی که در فرهنگ سازی درباره تولیدات داخلی نقش مکمل را ایفا می کنند.
-تعامل با شهرداریها و شوراهای اسلامی شهرها از طریق شوراهای برنامه ریزی
-تلاش برای ارتقاء نقش شوراها از وضعیت کنونی(شورای مشورتی)به وضعیت مطلوب(شورای راهبردی و برنامه ریزی)
-افزایش کارایی و اثر بخشی شوراها از طریق تبادل تجارب بین شوراهای آموزش و پرورش
-نظارت بر اجرای دوره آموزشی نقش اموزش وپرورش در فرهنگ سازی در استفاده از محصولات داخلی
-توسعه و ارتقای کیفیت محتوای «پایگاه اطلاع رسانی اینترنتی» با هدف حضور هر چه فعالتر صاحب نظران و دست اندر کاران
- بینشی نو در غنی‌سازی مدرسه باید ایجاد کرد.
پیشنهادات:
1.استفاده از مهارت ها و توانایی های بالقوه دانش آموزان و اولیا در امر فرهنگ سازی در استفاده از محصولات داخلی
2.راه اندازی نشریه یا گاهنامه ی در امر تقویت ومعرفی محصولات داخلی وتوان رقابت با محصولات مشابه خارجی
3.بر پایی هفته آشنایی با توان تولید داخلی وهمگام با مشارکت سازمانها ونهادهای گوناگون
4.نهادینه کردن مصرف محصولات داخلی درامور آموزشی و پرورشی
5.سازماندهی خودیاری اولیا درامر خرید محصولات داخلی به عنوان مساعدت در کارهای آموزشی و پرورشی
6. ایجاد آمادگی برای مشارکت فکری اولیا در زمینه رفتار مناسب و هم سو با تربیت مدرسه در امر فرهنگ سازی در مصرف محصولات داخلی
7. انتشار کتاب و ایجاد نمایشگاهی از اهداف و عملکرد شورای استان ها در امر فرهنگ سازی
8. ایجاد ارتباط مستمر و پیگیر با مراکز علمی، فرهنگی و پژوهشی جهت تبادل اطلاعات و آمار و استفاده از توان آنها در امر فرهنگ سازی
9. با استفاده از شیوه های گوناگون،آگاهی های لازم در زمینه توسعه پایدار با مصرف کالای داخلی در مردم ایجاد شود از جمله از طریق رسانه های گروهی مانند رادیو و تلویزیون.
10- جلب نظرات خیرین مدرسه ساز و جهادگر در مصرف کالای ایرانی درساخت مدارس
11-اختصاص سهمی از سود ویژه موسسات و شرکتهای دولتی و غیردولتی برای هزینه های فرهنگ سازی در مصرف کالای داخلی در آموزش و پرورش
12-ارتباط با مراکز آموزش عالی و دانشگاه های مناطق وبرگزاری سمینارها و جلسات و کنفرانس ها در مورد مشارکت مردمی در مصرف کالای داخلی
13- احداث فضاهای مناسب آموزشی در شهرک های برای شکوفایی خلاقیت ها
14 - تجهیز کتابخانه مدرسه توسط دانش آموزان:
15- شناسایی افراد صاحب نظر و دلسوز و دعوت از آنها برای ایراد سخنرانی در مدارس؛
16- استفاده از تولیدات دیداری، شنیداری، موسیقی و.. در باره محصولات داخلی.
17- آموزش خانواده با جدیت بیشتری پیگیری شود.
18- به ارتقای کیفیت مدارس توجه شود.
نتیجه گیری:
می توان برای ایجاد فرهنگ استفاده ازمحصولات داخلی بدین وسیله فرهنگ مصرف کردن تولیدات داخلی را به راحتی در سالهای آغازین رشد به کودکان و دانش آموزان آموخت به نحوی که با ورود دانش آموزان به جامعه و باز گشت آنان نزد خانواده خود به نوعی با سفیر فرهنگی سر و کار داشته باشیم. مقابل خرید محصولات خارجی مشابه داخلی مقاومت می کنند و این فرهنگ را در کنار دیگر جلوه های فرهنگی که آموخته اند به دیگران منتقل می کنند.امروزه خودکفایی وتکیه بر توان تولیدات ومحصولات داخلی امری بسیار مهّم و ضروری برای مطرح شدن در صحنه های رقابت بین المللی یک مسئله جهانی می باشد و نقش بسزایی در امنیت مادی ومعنوی کشورها دارد.و در این میان نقش آموزش وپرورش بسیار حیاتی ومهم در امر گسترش اعتماد به محصولات داخلی وافزایش توان مصرفی نسبت به محصولات داخلی ونیز در بالا رفتن کیفیت واثر بخشی این محصولات و ارائه راهکارهایی برای افزایش،کارایی،حمایت ازتولیدملی که باعث افزایش سرمایه داخلی وگرایش مردم جامعه نسبت به این محصولات می شود را دارا است.


منابع و ماخذ

ابراهیم رزاقی. الگوی مصرف و تهاجم فرهنگی، (تهران: انتشارات چاپخش، چ اول، 1374)، صص 60 56.
- افقه، سید مرتضی. اسلام و توسعه، (تهران: دفتر نشر معارف، چاپ اول، 1382)، ص86.
پاترشیا، مک لگان (1388). عصر مشارکت، ترجمه مصطفی اسلامیه، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی.
- تافلرالوین(1370)،جابجایی در قدرت،ترجمه شهیندخت خوارزمی،ناشر مترجم
- چاووشی، جزوه ی درسی اقتصاد آموزش و پرورش که هنوز چاپ نشده، (قم: مرکز آموزش مدیریت دولتی، 1380).
- رابینز استیفن(1376)،مدیریت رفتار سازمانی،ترجمه دکتر علی پارساییان و سیدمحمد اعرابی،جلدسوم، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی
-- سروش، عبدالکریم، (1374)، روش تفسیر در علوم اجتماعی، تهران؛ مؤسسه فرهنگی صراط
- شیرازی علی (1373) مدیریت آموزشی، مشهد،انتشارات جهاد دانشگاهی
علی باقی نصرآبادی، فروغ اندیشه ها، (قم: انتشارات ناصر، چ اول، 1375)، ص37.
- عمید، حسن (1363). فرهنگ فارسی عمید، تهران: انتشارات امیرکبیر، چ اول